Uitwerpselen in de tuin kunnen van een egel komen, maar ook van een steenmarter. Het verschil herkennen is niet moeilijk als je weet waar je op moet letten. Egels laten kleine, donkere keutels achter van ongeveer 3 tot 5 centimeter lang, terwijl steenmarters langwerpige, gedraaide uitwerpselen produceren die vaak wat groter zijn en een wrange geur hebben.
Veel mensen ontdekken de ontlasting bij vogelvoederbakjes of op plekken waar zaad op de grond valt. Dat is geen toeval: zowel de egel als de steenmarter komt ’s nachts op af. Toch zijn het heel verschillende dieren met heel verschillende sporen.
Hoe zien egel uitwerpselen eruit?
De uitwerpselen van een egel zijn donker tot zwart van kleur, cilindrisch van vorm en vaak glanzend. Ze worden gemiddeld 3 tot 5 centimeter lang en zijn niet dikker dan een pink. Omdat egels veel insecten, wormen en slakken eten, bevatten hun keutels vaak kleine resten van insectenpantsers, vleugeltjes of slakkenslijm. Dat geeft de uitwerpselen soms een wat ruwe of korrelige textuur aan de buitenkant.
De geur is aanwezig maar niet overdonderend. Je vindt egelkeutels verspreid door de tuin, omdat egels ’s nachts grote stukken terrein afleggen. Ze poepen niet op vaste plekken en laten dus geen ophopingen achter op één plek.
Hoe zien uitwerpselen van een steenmarter eruit?
Steenmarters laten duidelijk andere sporen achter. Hun uitwerpselen zijn langer (soms 8 tot 10 centimeter), dunner en typisch gedraaid of geknikt aan een uiteinde. De kleur varieert van donkerbruin tot bijna zwart, afhankelijk van wat het dier gegeten heeft. Marterbezoekers die fruit eten, laten soms paarsachtige of rode tinten zien door besresten.
Het meest opvallende verschil is de geur: steenmarterkeutels ruiken scherp en muskusachtig, aanzienlijk sterker dan die van een egel. Bovendien poepen steenmarters vaak op vaste plekken, zogenaamde latrineplekken. Ze gebruiken uitwerpselen om hun territorium te markeren. Als je steeds op dezelfde plek nieuwe ontlasting aantreft, is de kans groot dat het een marter is.
Egel uitwerpselen versus steenmarter: de verschillen op een rij
| Kenmerk | Egel | Steenmarter |
|---|---|---|
| Lengte | 3 tot 5 cm | 6 tot 10 cm |
| Kleur | Donker tot zwart, glanzend | Donkerbruin tot zwart, soms met besresten |
| Textuur | Korrelig (insectenresten) | Gedraaid, soms met haren of zaden |
| Geur | Licht onaangenaam | Sterk muskusachtig |
| Vaste plek? | Nee, verspreid door de tuin | Ja, vaak op dezelfde vaste plek |
Andere aanwijzingen om zeker te weten welk dier het is
Uitwerpselen alleen vertellen niet altijd het hele verhaal. Combineer ze met andere sporen voor een betrouwbaarder beeld. Egels laten soms een spoor van pootafdrukken achter in zachte grond: kleine, smalle pootjes met vijf tenen. Steenmarters hebben bredere poten met een duidelijk zichtbaar pootpad en laten soms haren achter op scherpe randen waar ze overheen klimmen.
Geluiden zijn ook een aanwijzing. Egels maken snuffelende geluiden en ademen hoorbaar. Steenmarters zijn over het algemeen stiller, maar kunnen wel krijsende geluiden maken, vooral in de paartijd. Een wildcamera plaatsen bij de plek van de ontlasting is de meest betrouwbare manier om erachter te komen welk dier je tuin bezoekt.
Twijfel je nog steeds? Kijk dan ook naar de locatie. Steenmarters klimmen graag en lopen over daken, schuurtjes en tuinmuren. Een egelpad loopt typisch langs de grond, door struiken of onder hekken door. Ontlasting bovenop een muurtje of een schutting wijst eerder op een marter dan op een egel.
Als je de uitwerpselen eenmaal herkent, weet je meteen welk dier je ’s nachts bezoekt en kun je daar als het nodig is op inspelen, bijvoorbeeld door een egelhuis neer te zetten of juist maatregelen te nemen om een marter buiten te houden.
