Steenmarter uitwerpselen in de tuin herkennen doe je aan een combinatie van vorm, kleur, inhoud en de plek waar je ze aantreft. De keutels zijn langwerpig en gedraaid, donkerbruin tot zwart van kleur, en bevatten vaak resten van haren, veren, vruchtenpitten of insectenresten. Ze worden regelmatig in een licht boogje neergelegd en zijn gemiddeld zo’n 8 tot 12 centimeter lang en ongeveer 1 centimeter dik.
Hoe zien steenmarter uitwerpselen eruit?
De uitwerpselen van een steenmarter lijken op het eerste gezicht op die van een kat, maar er zijn duidelijke verschillen. De keutels zijn slanker, gedraaid van vorm en hebben vaak een puntig uiteinde. De buitenkant is glanzend en soms kleverig. De kleur varieert van donkerbruin tot bijna zwart, afhankelijk van wat de marter heeft gegeten.
Een opvallend kenmerk is de inhoud: je ziet bijna altijd herkenbare resten van prooidieren of plantaardig materiaal. Denk aan kleine botjes, haren, veren, zaden of de schillen van bessen en fruit. Dit maakt de uitwerpselen van een steenmarter relatief makkelijk te onderscheiden van die van een kat, die meestal gladder en leeg zijn van binnen.
De geur is scherp en doordringend, sterker dan de geur van kattenkeutels. Als je de uitwerpselen van dichtbij ruikt, is die muffe, zure geur een extra aanwijzing dat het om een marter gaat.
Waar vind je steenmarter uitwerpselen in de tuin?
Steenmarters markeren hun territorium met uitwerpselen en plaatsen die bewust op opvallende plekken. In de tuin vind je ze het vaakst op:
- Verhoogde plekken zoals tuinmuren, schuttingen of terrasmeubilair
- Paden en oversteekpunten die de marter regelmatig gebruikt
- Bij de ingang van een schuur, garage of berging
- Op het dak of langs de dakgoot, als de marter via het dak loopt
- Rondom composthopen of vuilnisbakken
Het is niet ongewoon om meerdere keutels op dezelfde plek te vinden, want steenmarters komen steeds op dezelfde route terug. Een vaste stapel uitwerpselen op één plek is een sterk signaal dat er een marter in de buurt woont of regelmatig passeert.
Steenmarter of kat: hoe maak je het onderscheid?
Dit is de meest gestelde vraag als mensen uitwerpselen in de tuin vinden. De belangrijkste verschillen op een rij:
| Kenmerk | Steenmarter | Kat |
|---|---|---|
| Vorm | Langwerpig, gedraaid, puntig uiteinde | Ronder, minder gedraaid |
| Inhoud | Haren, veren, botten, zaden | Meestal homogeen, weinig resten |
| Geur | Scherp, doordringend | Minder sterk |
| Plaatsing | Op vaste route, soms boogje | Vaak ingegraven of willekeurig |
| Kleur | Donkerbruin tot zwart | Variabel, vaak iets lichter |
Een kat bedekt zijn uitwerpselen bovendien vaak met aarde of zand. Een marter doet dat nooit. Vind je keutels die duidelijk zichtbaar en onbedekt liggen op een verhoogde of opvallende plek, dan wijst dat sterk richting een marter.
Andere sporen die je bevestiging geven
Uitwerpselen herkennen is makkelijker als je ze combineert met andere sporen. Steenmarters laten ook voetafdrukken achter, met vijf tenen en duidelijke nagels zichtbaar in modder of zacht zand. De afdruk is circa 4 tot 5 centimeter breed. Soms zie je ook kleine haartjes achtergelaten bij een smalle doorgangen, zoals een opening in de schutting of onder een terrasplank.
Als je ’s nachts ook geluiden hoort, zoals krabben, stampen of een schreeuwerig geluid dat soms op een kind lijkt, dan versterkt dat het vermoeden van een steenmarter in of rondom de tuin.
Twijfel je nog? Leg een stuk karton of een dun laagje zand neer op de plek waar je uitwerpselen hebt gevonden. Zijn er de volgende ochtend duidelijke pootafdrukken met vijf nagels te zien, dan heb je de bevestiging dat het inderdaad om een steenmarter gaat.
