Duiven zijn bang voor roofvogels, scherpe oppervlakken, onverwachte bewegingen en bepaalde geuren. Dat zijn de dingen waar je als praktische oplossing op kunt inspelen als je duiven wilt weren. Ze zijn juist niet bang voor ultrasoon geluid, zeker niet in stedelijke omgevingen waar ze al gewend zijn aan veel lawaai.
Waar zijn duiven bang voor: een overzicht
Duiven zijn van nature prooidieren. Hun angstreacties zijn dan ook gericht op wat hen in het wild bedreigt. In de stad zijn ze afgestompt voor veel prikkels, maar een aantal zaken blijft werken:
- Roofvogels: De aanblik of het silhouet van een valk, havik of uil activeert de vluchtreflex van duiven. Daarom zie je nep-roofvogels, ook wel valksilhouetten of nep-uilen, regelmatig gebruikt worden op balkons, daken en in tuinen.
- Onverwachte bewegingen: Duiven schrikken van plotselinge bewegingen. Windmolentjes, reflecterende linten, bewegende vogelverschrikkers en zelfs cd’s die in de wind draaien, kunnen duiven tijdelijk verjagen.
- Reflecterend licht: Felle, wisselende lichtreflecties maken duiven onrustig. Aluminiumfolie, spiegeltjes of reflecterende tape doen dit effect.
- Scherpe of oncomfortabele oppervlakken: Duiven willen ergens neerzitten waar ze zich veilig en comfortabel voelen. Duivenpennen (vogelspikes), netwerk of een schuin geplaatste rand verwijderen die mogelijkheid.
- Bepaalde geuren: Duiven hebben een hekel aan sterke geuren zoals peper, kaneel en essentiële oliën op basis van munt of citrus. Dit zijn tijdelijke middelen die je regelmatig moet hernieuwen.
- Harde, plotselinge geluiden: Een klap in de handen, een luid geluid of een waterstraal (bv. een tuinslang) verstoort duiven op dat moment. Dit werkt het best in combinatie met andere methoden.
Nep-roofvogels: werken ze echt?
Nep-uilen en valksilhouetten werken, maar alleen als je ze regelmatig verplaatst. Duiven zijn slimme dieren die snel doorhebben dat een nep-uil nooit beweegt. Hang of zet zo’n figuur dus elke paar dagen op een andere plek. Sommige modellen bewegen mee met de wind, wat langer effect heeft. Een roofvogelsilhouet dat je op een raam of dakrand plakt, werkt minder goed dan een driedimensionale, beweegbare versie.
Wat werkt juist niet?
Ultrasoon geluid heeft weinig tot geen effect op duiven in stedelijke gebieden. Ze zijn zo gewend aan achtergrondlawaai dat ze dit soort apparaten negeren. Ook een vogelnet of vogelspikes verjagen duiven op zich niet, maar ze voorkomen wel dat duiven kunnen landen op de specifieke plek waar je ze hebt aangebracht. Dat is een ander mechanisme: niet angst, maar fysieke belemmering.
Broodkruimels en ander voedsel weghouden is ook geen verjaagmethode, maar het vermindert wél de reden waarom duiven überhaupt terugkomen. Gooi geen voedselresten buiten, houd vuilnisbakken goed gesloten en leg geen zaad neer voor andere vogels als je tegelijk af wilt van duiven.
Combineer methoden voor het beste resultaat
Eén middel alleen is zelden genoeg. Duiven wennen snel aan een constante prikkel. Combineer daarom meerdere angstreacties tegelijk: zet een beweegbare nep-roofvogel neer, hang er reflecterende linten bij en strooi gemalen peper rond de plekken waar ze het liefst zitten. Verander dit geheel regelmatig van samenstelling of plek. Zo blijft de situatie onvoorspelbaar voor de duif, en dat is precies wat een duif onzeker maakt.
Wanneer duiven in een boom zitten, is dat een goed moment om ze actief te verjagen met een plotseling hard geluid of een beweging, zodat ze de plek leren associëren met gevaar. Herhaling en afwisseling zijn de sleutel: een duif die steeds weer wordt verstoord op dezelfde plek, gaat daar uiteindelijk niet meer zitten.
