Uitwerpselen van een egel en een steenmarter lijken op het eerste gezicht op elkaar, maar er is één duidelijk verschil: de ontlasting van een egel is glad en gelijkmatig van kleur, terwijl die van een steenmarter juist gevarieerder van structuur en inhoud is. Als je in je tuin of onder je dakpannen uitwerpselen vindt en je wil weten welk dier er langs is gekomen, is die vergelijking het startpunt.
Uitwerpselen van een egel: glad en donker
De ontlasting van een egel is langwerpig, donkerbruin tot bijna zwart, en heeft een gladde, vrij gelijkmatige buitenkant. De kleur is consistent door de hele keutel. Egels eten vooral insecten, wormen en slakken, wat zorgt voor die donkere, glanzende kleur. Een keutel is doorgaans 1,5 tot 3 centimeter lang en dun van doorsnede. Je vindt ze vaak verspreid door de tuin, zonder vaste plek, omdat egels niet territorial zijn in hun ontlastingsgewoonten.
Wat de egel-uitwerpselen onderscheidt, is juist wat je niet ziet: er zitten nauwelijks herkende resten in zoals veren, botjes of vruchtenpitten. De textuur is compact en de kleur verandert niet sterk van de buitenkant naar de binnenkant.
Uitwerpselen van een steenmarter: rommeliger en gevarieerder
Steenmarter-uitwerpselen zijn ook langwerpig, maar doorgaans iets groter: tussen de 5 en 10 centimeter lang, met een dikte van zo’n 1 tot 2 centimeter. Ze eindigen vaak in een taps toelopende punt of gedraaide uiteinden. Het opvallendste verschil met egel-uitwerpselen zit in de inhoud en kleur. Steenmarters eten van alles: vruchten, vogels, muizen, eieren en insecten. Daardoor zie je in hun ontlasting heel duidelijk resten als veren, botjes, zaden, bessenpitten en soms haren. De kleur wisselt sterk en kan grijs, bruin, groenig of bijna zwart zijn, afhankelijk van wat het dier heeft gegeten.
Steenmarters hebben ook de neiging om op vaste plekken te ontlasten. Ze markeren hun territorium, dus je vindt hun uitwerpselen regelmatig op dezelfde plek terug: op een dakrand, bij een ventilatierooster, op een balken of langs een route die ze steeds opnieuw volgen. Dat vaste patroon is een extra aanwijzing dat je niet met een egel te maken hebt.
Het verschil in één oogopslag
- Egel: glad, donkerbruin tot zwart, geen zichtbare resten, 1,5 tot 3 cm lang, verspreid in de tuin.
- Steenmarter: gevarieerde kleur, duidelijk zichtbare resten (botjes, veren, pitten), 5 tot 10 cm lang, steeds op dezelfde plekken.
Welk dier egel of steenmarter: hoe weet je het zeker?
Als je uitwerpselen vindt op zolder, onder dakpannen of in de kruipruimte, is de kans groot dat je met een steenmarter te maken hebt. Egels verblijven vrijwel nooit in gebouwen. Vind je de ontlasting buiten in de open tuin, verspreid over het gazon of tussen de struiken, dan is een egel waarschijnlijker. Maar ook katten, vossen en ratten laten soortgelijke sporen achter, dus combineer je bevinding altijd met andere aanwijzingen: geluiden, loopsporen of omgewoeld materiaal.
Bij twijfel kun je een foto sturen naar een lokale dierenopvang of een erkend plaagdierbestrijder. Die kunnen op basis van foto, locatie en grootte vrijwel altijd uitsluitsel geven over welk dier er langskomt.
